[Προβολή ντοκιμαντέρ]: “Λουλούδια που Μαράθηκαν Νωρίς. Κακόπετρος 28 Αυγούστου 1944” – [02.10]

Σκηνοθεσία: Ματθαίος Φραντζεσκάκης – Βίκη Αρβελάκη
Έρευνα
Σενάριο:  Ματθαίος Φραντζεσκάκης
Μοντάζ: Βίκη Αρβελάκη
Πρωτότυπη Μουσική: Ψαραντώνης  (Αντώνης Ξυλούρης) – Ψαρογιώργης (Γιώργης Ξυλούρης) – Γιάννης Παπατζανής – Γιάννης Πολυχρονάκης
Διεύθυνση Παραγωγής:  Πέτρος Τσαρκνιάς
Διάρκεια: 66 λεπτά
Παραγωγή: Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης
Συμπαραγωγή: cosmote tv

Χώρος : Σπίτι του Πολιτισμού
Ώρα: 20:30

Το ντοκιμαντέρ ξεκίνησε την πορεία του στις αίθουσες τον περα-σμένο Μάρτιο, οπότε προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του 20ού Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Έχει επίσης συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελόριζου, ενώ έχει επιλεγεί και θα προβληθεί στο επίσημο πρόγραμμα του Ελληνικού Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης  (New York City Greek Film Festival).

Έχει ακόμα πραγματοποιήσει περίπου 25 προβολές, κυρίως στα Χανιά, με μεγάλη συμμετοχή κόσμου όλων των ηλικιών, από τον οποίον αγκαλιάζεται με συγκίνηση αλλά και προβληματισμό.

—————

Χαράματα 28ης Αυγούστου 1944. Οι Γερμανοί κυκλώνουν το μικρό χωριό Κακόπετρος (στον σημερινό δήμο Πλατανιά Χανίων). Φεύγοντας το απόγευμα, αφήνουν πίσω τους 23 άμαχους νεκρούς, άδεια, λεηλατημένα τα σπίτια αλλά και τις ψυχές εκείνων που επέζησαν.
Μέσα από την προφορική ιστορία, τις μαρτυρίες πέντε επιζώντων που θυμούνται και αφηγούνται το δράμα εκείνης εκείνης της Δευτέρας, η ταινία εστιάζει στο πώς τα γεγονότα βιώθηκαν και σημάδεψαν τη ζωή και την ψυχή των πρωταγωνιστών της.

————————-

Το ιστορικό γεγονός απαντάται, διακριτά καταγεγραμμένο, στην έκθεση της «Επιτροπής Διαπιστώσεως των εν Κρήτη Ωμοτήτων», η οποία συστάθηκε το καλοκαίρι του 1945 – απαρτιζόμενη από τους πανεπιστημιακούς δασκάλους Ιωάννη Κακριδή και Ιωάννη Καλιτσουνάκη, τον συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη και τον φωτογράφο Κων/νο Κουτουλάκη- με σκοπό να καταγράψει τις ναζιστικές θηριωδίες κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Διατρέχοντας σε ενάμιση μήνα όλο το νησί, η Επιτροπή επισκέπτεται 76 πόλεις, χωριά και οικισμούς της Κρήτης και συναντά χιλιάδες άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας – ανάμεσά τους και κατοίκους του μαρτυρικού Κακό-πετρου. Η ιστορία τους συγκλονίζει τον Καζαντζάκη, καθώς χαρακτηριστικά αναφέρει ο φωτογράφος της επιτροπής, Κωνσταντίνος Κουτουλάκης: «Φεύγοντας είδα τον Καζαντζάκη να κλαίει. Μέσα στ’ αυτοκίνητο μας ήλεγε κι ήκλαιγε ακόμη, είδετε; Αυτή είναι η κρητική ψυχή, την ελευθερία την έχει θρησκεία… Ένας τέτοιος λαός υποδουλώνεται ποτέ»;